Body 101 · บทพิเศษ · บทที่ 16 · อายุ 10 ถึง 13 ปี

AI ขั้นสูงและหุ่นยนต์ จากศูนย์ถึงสร้างเอง

บทนี้เป็นบทยาวที่ตั้งใจเริ่มจากศูนย์จริงๆ ไม่ต้องรู้เรื่องไฟฟ้าหรือเขียนโปรแกรมมาก่อน เราจะไต่ขึ้นทีละขั้น ตั้งแต่ไฟฟ้าหนึ่งวงจร สมองของหุ่นยนต์ ตาและหูของหุ่นยนต์ ล้อและมอเตอร์ การควบคุม การเรียนรู้ด้วยตัวเอง ไปจนถึง AI ขั้นสูงที่อยู่ในหุ่นยนต์รุ่นใหม่ แล้วปิดท้ายด้วยโครงงานสามชิ้นที่ทำตามได้จริงที่บ้านหรือที่โรงเรียน ค่อยๆ อ่านทีละระดับ จะหยุดพักกลางทางแล้วกลับมาต่อก็ได้

หุ่นยนต์สี่แบบบนโต๊ะในห้องแล็บ ด้านซ้ายเป็นหุ่นยนต์สี่ล้อสีขาวที่มีแขนกลและหัวกล้องกลม ตรงกลางเป็นหุ่นยนต์ดูดฝุ่นทรงกลม ด้านขวาเป็นหุ่นยนต์สุนัขสี่ขา และมีโดรนสี่ใบพัดลอยอยู่ด้านบน
ระดับ 0 · พื้นฐานรับรู้ คิด ลงมือ

หุ่นยนต์คืออะไร

หุ่นยนต์คือเครื่องจักรที่ทำสามอย่างวนไปเรื่อยๆ รับรู้สิ่งรอบตัวด้วยเซ็นเซอร์ คิดด้วยคอมพิวเตอร์ แล้วลงมือด้วยมอเตอร์ ร่างกายเราก็ทำแบบเดียวกัน ตารับรู้ สมองคิด กล้ามเนื้อลงมือ หุ่นยนต์ที่ทำตามคำสั่งตายตัวเรียกว่าหุ่นยนต์อัตโนมัติ ส่วนหุ่นยนต์ที่ใช้ AI ตัดสินใจเองจากสิ่งที่เห็นเรียกว่าหุ่นยนต์อัจฉริยะ แตะที่จุดบนหุ่นยนต์เพื่อดูว่าแต่ละส่วนทำหน้าที่อะไร

หุ่นยนต์ 8 แบบรอบตัวเรา

หุ่นยนต์ดูดฝุ่นทรงกลมบนพื้นไม้ในห้องนั่งเล่นตอนพลบค่ำ ฉายภาพแผนผังบ้านสามมิติสีฟ้าลอยอยู่ด้านบน มีเส้นประแสดงทางที่กวาดไปแล้ว และห้องหนึ่งไฮไลต์สีทอง
หุ่นยนต์ดูดฝุ่นกับแผนที่ในหัวหุ่นยนต์ดูดฝุ่นรุ่นใหม่สร้างแผนที่ห้องขึ้นมาเองระหว่างวิ่ง จำได้ว่ากวาดตรงไหนไปแล้ว และหาทางกลับไปชาร์จไฟเองได้ เป็นหุ่นยนต์ที่รับรู้ คิด และลงมือ ครบทั้งสามอย่าง
โดรนพ่นยาหกใบพัดลำตัวสีขาวบินต่ำเหนือนาข้าวสีเขียวตอนพระอาทิตย์ตก พ่นละอองฝอยลงบนต้นข้าว ไกลออกไปมีต้นมะพร้าว บ้านไร่หลังเล็ก และภูเขา
โดรนเกษตรเหนือนาข้าวในไทยมีการใช้โดรนพ่นปุ๋ยและสำรวจนาข้าวมากขึ้นเรื่อยๆ โดรนบินตามเส้นทางที่วางไว้ ใช้ดาวเทียมบอกตำแหน่ง และใช้กล้องดูว่าต้นข้าวส่วนไหนต้องการปุ๋ย
เบรดบอร์ดสีขาวที่มีหลอดแอลอีดีสีแดงสว่างอยู่ ต่อกับตัวต้านทานแถบสี สายไฟสีน้ำเงินและเหลือง และสายสีแดงกับสีดำไปยังรางถ่าน AA สามก้อน
ระดับ 1 · ไฟฟ้าวงจรแรกของเรา

ไฟฟ้าคือพลังงานที่ไหลเป็นวง

หุ่นยนต์ทุกตัวเริ่มจากไฟฟ้า ให้นึกถึงน้ำในท่อ แบตเตอรี่เป็นปั๊มที่ดันน้ำ แรงดันนี้เรียกว่าโวลต์ ปริมาณน้ำที่ไหลต่อวินาทีเรียกว่ากระแส วัดเป็นแอมแปร์ ส่วนตัวต้านทานเหมือนท่อที่ตีบ ยิ่งตีบน้ำยิ่งไหลน้อย ไฟฟ้าจะไหลได้ก็ต่อเมื่อวงจรครบวง จากขั้วบวกกลับมาที่ขั้วลบ ถ้าขาดตรงไหน ไฟก็ดับทั้งวง

ทดลอง: ทำไมต้องมีตัวต้านทาน

0
กระแส มิลลิแอมแปร์
–
สถานะหลอด

กฎของโอห์ม กระแส เท่ากับ แรงดัน หารด้วย ความต้านทาน หลอดแอลอีดีกินแรงดันไปราว 2 โวลต์ ที่เหลือตกคร่อมตัวต้านทาน หลอดแอลอีดีทั่วไปทนกระแสได้ราว 20 มิลลิแอมแปร์ ถ้าไม่มีตัวต้านทานกั้น กระแสจะพุ่งสูงจนหลอดขาด

อุปกรณ์ชุดแรกที่ควรรู้จัก

เบรดบอร์ดคือแผงเสียบสายที่ไม่ต้องบัดกรี แถวเดียวกันต่อถึงกันข้างใน แอลอีดีมีขายาวเป็นขั้วบวก ขาสั้นเป็นขั้วลบ ตัวต้านทานมีแถบสีบอกค่า สายจัมเปอร์ใช้เชื่อมจุดต่างๆ เข้าด้วยกัน ทั้งหมดนี้คือของชุดแรกที่ใช้ในโครงงานท้ายบท

ไฟฟ้าในร่างกายเรา

เซลล์ประสาทก็ใช้ไฟฟ้า แต่เป็นไฟฟ้าจากไอออนที่ไหลผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ แรงดันแค่ราว 0.07 โวลต์ ไม่ถึงหนึ่งในยี่สิบของถ่านไฟฉายหนึ่งก้อน สมองทั้งก้อนใช้พลังงานพอๆ กับหลอดไฟ 20 วัตต์ ดูเพิ่มได้ในบทที่ 8

ปลอดภัยไว้ก่อนทดลองกับถ่านไฟฉายและแบตเตอรี่เล็กเท่านั้น ห้ามแตะไฟบ้านเด็ดขาด ไฟบ้านแรงดันสูงกว่าถ่านไฟฉายหลายสิบเท่าและทำให้เสียชีวิตได้ ห้ามต่อขั้วบวกกับขั้วลบของแบตเตอรี่ตรงๆ โดยไม่มีอะไรคั่น เพราะแบตร้อนจัดและอาจไหม้ได้
บอร์ดสมองกลขนาดเล็กที่มีไฟดวงเล็กๆ เรียงเป็นตาราง ต่อสาย USB เข้ากับแล็ปท็อป บนจอเป็นบล็อกคำสั่งหลายสีต่อซ้อนกันแบบจิ๊กซอว์
ระดับ 2 · สมองกลไมโครคอนโทรลเลอร์และโปรแกรม

สมองของหุ่นยนต์ทำตามคำสั่งทีละบรรทัด

สมองของหุ่นยนต์เล็กๆ คือไมโครคอนโทรลเลอร์ เป็นคอมพิวเตอร์จิ๋วบนแผงวงจรขนาดฝ่ามือ เช่น บอร์ดอาร์ดุยโน หรือไมโครบิต มันอ่านค่าจากเซ็นเซอร์ ทำตามโปรแกรม แล้วสั่งมอเตอร์ โปรแกรมคือรายการคำสั่งที่เรียงลำดับไว้ คอมพิวเตอร์ทำตามทีละข้ออย่างซื่อสัตย์ และทำตามที่เราเขียน ไม่ใช่ตามที่เราตั้งใจ ลองเขียนโปรแกรมให้หุ่นยนต์เดินไปถึงดาวโดยไม่ชนกำแพง

ต่อคำสั่ง แล้วกดรัน

หุ่นยนต์หันหน้าไปทางขวาตอนเริ่ม

คำสั่ง ทำซ้ำ 3 ครั้ง จะทำคำสั่งถัดไปซ้ำสามรอบ นี่คือการวนซ้ำ ซึ่งเป็นหนึ่งในความคิดสำคัญที่สุดของการเขียนโปรแกรม ช่วยให้โปรแกรมสั้นลงมาก

สามความคิดหลักของการเขียนโปรแกรม

ลำดับ ทำคำสั่งทีละข้อจากบนลงล่าง เงื่อนไข ถ้าเซ็นเซอร์เห็นสิ่งกีดขวาง ให้เลี้ยว ไม่อย่างนั้นให้เดินต่อ วนซ้ำ ทำซ้ำไปเรื่อยๆ ตลอดเวลาที่หุ่นยนต์เปิดอยู่ โปรแกรมหุ่นยนต์เกือบทุกตัวในโลกสร้างจากสามอย่างนี้

เริ่มด้วยบล็อก แล้วค่อยพิมพ์โค้ด

มือใหม่เริ่มจากการเขียนโปรแกรมแบบลากบล็อกมาต่อกัน เช่น ในโปรแกรมสแครช หรือเมกโค้ดของไมโครบิต พอคล่องแล้วค่อยพิมพ์โค้ดจริงในภาษาซีสำหรับอาร์ดุยโน หรือภาษาไพทอน ความคิดเบื้องหลังเหมือนกันทุกภาษา ต่างกันแค่วิธีเขียน

หุ่นยนต์ทรงกลมบนพื้นห้องนั่งเล่นตอนมืด ยิงลำแสงสีฟ้าบางๆ ออกไปรอบตัว จุดสีชมพูเรียงตามขอบผนัง ประตู โต๊ะ โซฟา และกล่อง จนเห็นโครงร่างของห้อง
ระดับ 3 · รับรู้ตาและหูของหุ่นยนต์

หุ่นยนต์รู้ได้อย่างไรว่ามีอะไรอยู่รอบตัว

เซ็นเซอร์แปลงสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกจริงเป็นตัวเลข แสง เสียง ระยะทาง การหมุน หรือแรงกด หุ่นยนต์ไม่ได้เห็นห้องแบบที่เราเห็น มันเห็นแค่ชุดตัวเลขระยะทางเป็นร้อยเป็นพันค่า ลองดูด้วยตัวเองว่าเซ็นเซอร์ลิดาร์ที่ยิงแสงเลเซอร์ออกไปรอบตัวเห็นห้องแบบไหน แตะในห้องเพื่อย้ายหุ่นยนต์

–
สิ่งกีดขวางใกล้สุด เซนติเมตร
–
อยู่ทางทิศ

ติ๊ก ดูแบบที่หุ่นยนต์เห็น ห้องจะหายไป เหลือแค่จุดที่แสงไปกระทบ นี่คือทั้งหมดที่หุ่นยนต์รู้ ยิ่งยิงแสงถี่ ภาพยิ่งละเอียด แต่ต้องคำนวณมากขึ้น

เซ็นเซอร์ที่ใช้บ่อย

ชิ้นส่วนรถหุ่นยนต์สองล้อแยกลอยออกจากกัน มีล้อยางสองล้อกับมอเตอร์เกียร์สีเหลือง แผ่นฐานอะคริลิกใส บอร์ดขับมอเตอร์สีแดงที่มีครีบระบายความร้อนสีดำ รางถ่าน และล้อลูกบอลโลหะพร้อมสกรู
ระดับ 4 · เคลื่อนที่มอเตอร์ ล้อ และข้อต่อ

สองล้อ เลี้ยวได้โดยไม่ต้องมีพวงมาลัย

หุ่นยนต์ส่วนใหญ่ที่เด็กสร้างใช้ล้อสองล้อ แต่ละล้อมีมอเตอร์ของตัวเอง ถ้าสองล้อหมุนเร็วเท่ากัน หุ่นยนต์เดินตรง ถ้าล้อขวาเร็วกว่า มันเลี้ยวซ้าย และถ้าล้อหนึ่งหมุนหน้าอีกล้อหมุนถอยหลัง มันหมุนตัวอยู่กับที่ เรียกระบบนี้ว่าการขับเคลื่อนแบบผลต่างความเร็ว รถถังและรถเข็นไฟฟ้าก็เลี้ยวแบบนี้ ลองปรับความเร็วสองล้อแล้วดูเส้นทาง

มอเตอร์สามแบบ

มอเตอร์กระแสตรง หมุนต่อเนื่องเร็ว เหมาะกับล้อ มักต่อกับชุดเฟืองทดรอบให้ช้าลงแต่มีแรงมากขึ้น เซอร์โวมอเตอร์ หมุนไปที่มุมที่สั่งได้แม่นยำ เช่น 90 องศา เหมาะกับแขนกลและพวงมาลัย สเต็ปเปอร์มอเตอร์ หมุนทีละก้าวเล็กๆ ที่นับได้ ใช้ในเครื่องพิมพ์สามมิติ

ทำไมต้องมีบอร์ดขับมอเตอร์

ขาของไมโครคอนโทรลเลอร์จ่ายกระแสได้น้อยมาก ไม่พอหมุนมอเตอร์ ถ้าต่อตรงบอร์ดอาจพัง จึงต้องมีบอร์ดขับมอเตอร์คั่นกลาง ทำหน้าที่เหมือนประตูน้ำ สมองกลแค่สั่งเปิดปิด ส่วนไฟแรงๆ จากแบตเตอรี่ไหลผ่านบอร์ดขับไปยังมอเตอร์เอง

รถหุ่นยนต์สองล้อสีเหลืองวิ่งตามเส้นเทปสีดำบนกระดาษขาว ใต้หัวรถมีเซ็นเซอร์สองตัวเรืองแสงสีแดงคร่อมเส้น และมีแสงสีทองลากเป็นทางโค้งตามเส้นที่รถวิ่งผ่านมา
ระดับ 5 · ควบคุมวงจรป้อนกลับ

วัด แก้ วัดใหม่ วนไปเรื่อยๆ

หุ่นยนต์เดินตามเส้นไม่ได้รู้ล่วงหน้าว่าเส้นจะโค้งไปทางไหน มันแค่วัดว่าตอนนี้ตัวเองเยื้องจากเส้นไปเท่าไร แล้วหักพวงมาลัยกลับด้วยแรงตามระยะที่เยื้อง จากนั้นวัดใหม่ แก้ใหม่ วนเป็นร้อยครั้งต่อวินาที เรียกว่าการควบคุมแบบป้อนกลับ ความยากอยู่ที่ว่าจะแก้แรงแค่ไหน ลองปรับค่านี้แล้วปล่อยรถวิ่ง

–
เยื้องเฉลี่ยจากเส้น มิลลิเมตร
–
ส่ายข้ามเส้นกี่ครั้ง

กดปล่อยรถวิ่ง รอยสีทองคือทางที่รถวิ่งจริง เส้นสีขาวคือเส้นที่ต้องตาม

ร่างกายเราก็ใช้วงจรป้อนกลับ เวลาหยิบแก้วน้ำ ตาบอกสมองตลอดว่ามือยังห่างแก้วเท่าไร สมองน้อยคอยปรับแรงกล้ามเนื้อทีละนิด คนที่สมองน้อยเสียหายจะเอื้อมมือแล้วส่ายเลยเป้าไปมา คล้ายรถที่แก้ทิศแรงเกินไปในภาพจำลองนี้ หมอเรียกอาการนี้ว่าอาการสั่นขณะเคลื่อนไหว
หุ่นยนต์สุนัขสี่ขาเดินอยู่บนพื้นฝึก ด้านหลังมีภาพจางๆ ของตัวมันเองในท่าต่างๆ เรียงกันตั้งแต่ท่าล้มคว่ำ ท่าลุกเซ จนถึงท่ายืนเดินได้มั่นคงด้านหน้า
ระดับ 6 · เรียนรู้ลองผิดลองถูกด้วยรางวัล

หุ่นยนต์ที่หัดเดินเองได้

จนถึงระดับ 5 เราเป็นคนเขียนทุกกฎให้หุ่นยนต์ แต่บางงานยากเกินจะเขียนกฎได้ เช่น การเดินสี่ขา นักวิจัยจึงให้หุ่นยนต์ลองเองเป็นล้านครั้ง ทำดีได้คะแนน ทำพลาดโดนหักคะแนน แล้วมันจะจำเองว่าในแต่ละตำแหน่ง ทำอะไรแล้วได้คะแนนรวมมากที่สุด เรียกว่าการเรียนรู้แบบเสริมกำลัง ลองให้หุ่นยนต์ตัวนี้หัดหาทางไปแบตเตอรี่โดยไม่ตกหลุม

ลูกศรในแต่ละช่องคือสิ่งที่หุ่นยนต์คิดว่าดีที่สุดตอนนี้ ตัวเลขเล็กคือคะแนนที่มันคาดว่าจะได้จากช่องนั้น

0
รอบที่ฝึกแล้ว
–
ถึงเป้าหมายใน 20 รอบหลังสุด

ตอนแรกหุ่นยนต์ไม่รู้อะไรเลย มันจะเดินมั่วไปก่อน

กติกาคะแนน ถึงแบตเตอรี่ได้ 10 คะแนน ตกหลุมเสีย 10 คะแนน ทุกก้าวเสีย 0.1 คะแนน หุ่นยนต์จึงเรียนรู้ว่าต้องไปให้ถึงด้วยทางที่สั้นที่สุดและปลอดภัยที่สุด บางครั้งมันจะลองทางใหม่แบบสุ่มด้วย เพื่อไม่ให้ติดอยู่กับทางเดิมที่อาจไม่ดีที่สุด

ฝึกในโลกจำลองก่อน

ถ้าให้หุ่นยนต์จริงล้มเป็นล้านครั้ง มันคงพังก่อนเดินเป็น นักวิจัยจึงฝึกในโลกจำลองในคอมพิวเตอร์ที่เร่งเวลาได้เป็นพันเท่า แล้วค่อยย้ายสมองที่ฝึกเสร็จไปใส่หุ่นยนต์จริง ความยากคือโลกจริงไม่เหมือนโลกจำลองเป๊ะ พื้นลื่นกว่า มอเตอร์ช้ากว่า นักวิจัยจึงจงใจสุ่มแรงเสียดทานและน้ำหนักในโลกจำลองให้หลากหลาย หุ่นยนต์จะได้ไม่ตกใจเมื่อเจอของจริง

เหมือนเด็กหัดเดิน

เด็กเล็กไม่ได้อ่านคู่มือการเดิน เด็กลอง ล้ม ลุก แล้วสมองก็ปรับเส้นทางประสาทที่ทำให้ทรงตัวได้ดีขึ้นทีละนิด ดูเรื่องสมองเปลี่ยนแปลงได้เมื่อฝึกซ้ำในบทที่ 12 เด็กวัยหัดเดินล้มบ่อยกว่าที่คิดมาก งานวิจัยพบว่าล้มราว 17 ครั้งในการเล่นหนึ่งชั่วโมง แต่ภายในไม่กี่เดือนก็เดินคล่อง ส่วนหุ่นยนต์ที่หัดในโลกจำลองมักต้องลองเป็นล้านครั้ง

แขนกลสีขาวยื่นมือจับไปทางแอปเปิลสีแดงบนโต๊ะ ข้างๆ มีตะกร้าสาน มีเส้นแสงสีทองบางๆ เชื่อมปลายมือจับ แอปเปิล และตะกร้าเข้าด้วยกัน
ระดับ 7 · AI ขั้นสูงความสนใจ โมเดลพื้นฐาน และ AI ที่มีร่างกาย

AI รุ่นใหม่เข้าใจความหมายได้อย่างไร

AI ภาษาและภาพรุ่นใหม่แทบทุกตัวใช้กลไกที่เรียกว่าความสนใจ เวลาอ่านคำหนึ่ง มันจะมองย้อนไปที่ทุกคำในประโยคแล้วตัดสินว่าควรสนใจคำไหนมากแค่ไหน นี่คือหัวใจของโครงสร้างที่เรียกว่าทรานส์ฟอร์เมอร์ ลองแตะคำว่า มัน แล้วเปลี่ยนคำท้ายประโยค ดูว่า AI สนใจคำไหน

น้ำหนักความสนใจในภาพนี้เป็นตัวอย่างที่ทำขึ้นให้เห็นหลักการ AI จริงมีชั้นความสนใจซ้อนกันหลายสิบชั้น แต่ละชั้นมีหลายหัวที่มองหาความสัมพันธ์คนละแบบ เช่น หัวหนึ่งดูว่าใครทำ อีกหัวดูว่าทำกับอะไร

ความก้าวหน้าของ AI ขั้นสูง 6 เรื่อง

มือเทียมหุ่นยนต์บนขาตั้งโลหะ ใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ประคองไข่ไก่สีขาวไว้เบาๆ ปลายนิ้วมีแผ่นเซ็นเซอร์เรืองแสงสีฟ้า และมองเห็นสายไฟในแขนท่อนล่าง
ระดับ 8 · ร่างกายมุมมองของหมอสมอง

หุ่นยนต์ที่ช่วยร่างกายของเรา

งานที่น่าตื่นเต้นที่สุดของหุ่นยนต์อาจไม่ใช่ในโรงงาน แต่อยู่ใกล้ตัวเรามาก มือเทียมที่ขยับตามสัญญาณกล้ามเนื้อ ชุดโครงภายนอกที่ช่วยคนอัมพาตฝึกเดิน และเครื่องที่อ่านสัญญาณสมองโดยตรง ลองเป็นคนสั่งมือเทียมด้วยแรงบีบกล้ามเนื้อ ถ้าบีบแรงเกินไป ไข่จะแตก

เซ็นเซอร์บนผิวหนังจับสัญญาณไฟฟ้าเล็กๆ ที่เกิดขึ้นเวลากล้ามเนื้อหดตัว ยิ่งเกร็งแรง สัญญาณยิ่งใหญ่ มือเทียมแปลงขนาดสัญญาณเป็นแรงบีบ มือเทียมรุ่นใหม่มีเซ็นเซอร์แรงกดที่ปลายนิ้ว และใช้ AI แยกรูปแบบสัญญาณจากกล้ามเนื้อหลายมัด เพื่อทำท่าทางได้มากกว่าแค่กำและแบ

หุ่นยนต์และเทคโนโลยีทางการแพทย์

ห้องผ่าตัดที่มีหุ่นยนต์ผ่าตัดสี่แขนห้อยอยู่เหนือเตียงผ่าตัดที่คลุมผ้าสีฟ้าและไม่มีผู้ป่วย ด้านขวาเป็นแผงควบคุมของศัลยแพทย์ที่มีช่องมองภาพ ยังไม่มีใครนั่ง
หุ่นยนต์ผ่าตัดศัลยแพทย์นั่งที่แผงควบคุมและบังคับแขนกลทุกการเคลื่อนไหว หุ่นยนต์ไม่ได้ตัดสินใจเอง แต่ช่วยกรองอาการมือสั่น และย่อการเคลื่อนไหวให้ละเอียดขึ้น ทำให้ผ่าตัดผ่านรูเล็กๆ ได้
โครงช่วยเดินสำหรับขาสองข้าง มีมอเตอร์ที่ข้อสะโพกและข้อเข่า สายรัดบุนวม และฐานรองเท้า ตั้งอยู่บนแท่นโลหะในห้องกายภาพบำบัด ข้างๆ มีราวฝึกเดินคู่ขนาน
โครงภายนอกช่วยฝึกเดินใช้ในศูนย์ฟื้นฟูร่วมกับนักกายภาพบำบัด ช่วยให้ผู้ป่วยบางคนหลังโรคหลอดเลือดสมองหรือบาดเจ็บไขสันหลังได้ฝึกก้าวเดินซ้ำๆ มากขึ้น เป็นเครื่องมือช่วยฝึก ไม่ใช่การรักษาให้หายขาด
มือเด็กสองข้างกำลังเสียบสายไฟบนบอร์ดสมองกลสีน้ำเงินที่ติดอยู่บนฐานไม้ของรถหุ่นยนต์ รอบๆ มีล้อสีเหลือง รางถ่าน สายไฟหลากสี สกรู และไขควงวางอยู่บนโต๊ะ
ระดับ 9 · ลงมือสามโครงงาน จากง่ายไปยาก

ลงมือสร้างเอง

ถึงตรงนี้เรารู้ครบแล้วทุกชิ้น ไฟฟ้า สมองกล เซ็นเซอร์ มอเตอร์ และการควบคุม มาประกอบเป็นของจริงกัน โครงงานแรกไม่ต้องซื้ออะไรเลย โครงงานที่สองและสามใช้ชุดอุปกรณ์หุ่นยนต์พื้นฐานที่หาซื้อได้ตามร้านอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ทำร่วมกับผู้ใหญ่ทุกครั้ง

โครงงาน 1ง่ายไม่ต้องซื้ออุปกรณ์

สร้าง AI จำแนกภาพของเราเอง

ใช้เว็บไซต์ Teachable Machine ที่ใช้ได้ฟรีบนเบราว์เซอร์ สอน AI ให้แยกของสองสามอย่างจากกล้องของคอมพิวเตอร์ เช่น ดินสอ ยางลบ และมือเปล่า นี่คือสิ่งเดียวกับที่ทำบนกระดานแมวกับหมาในบทที่ 15 แต่ใช้ภาพจริง

  1. ให้ผู้ใหญ่เปิดเว็บไซต์ teachablemachine.withgoogle.com แล้วเลือกโปรเจกต์ภาพ
  2. ตั้งชื่อกลุ่มแรกว่า ดินสอ กลุ่มที่สองว่า ยางลบ แล้วกดเพิ่มกลุ่มที่สามชื่อ ไม่มีอะไร
  3. กดปุ่มกล้องของแต่ละกลุ่ม ถือของหมุนไปหลายมุม เก็บภาพกลุ่มละอย่างน้อย 50 ภาพ ทั้งใกล้ ไกล สว่าง และมืด
  4. กดปุ่มฝึก รอไม่ถึงนาที ห้ามปิดหน้าต่างระหว่างฝึก
  5. ถือของหน้ากล้องแล้วดูแถบความมั่นใจของแต่ละกลุ่ม ลองถือของที่ไม่เคยสอน เช่น กรรไกร แล้วดูว่า AI ตอบอะไร
  6. ทดลองให้เห็นความลำเอียง สอนเฉพาะดินสอสีเหลือง แล้วลองถือดินสอสีดำ AI ยังจำได้ไหม ถ้าไม่ได้ ให้เพิ่มตัวอย่างที่หลากหลายแล้วฝึกใหม่
สิ่งที่ได้เรียนรู้ ข้อมูลฝึกที่หลากหลายสำคัญกว่าจำนวน และ AI ตอบอย่างมั่นใจได้แม้กับของที่ไม่เคยเห็น ตรงกับเรื่องข้อมูลฝึกและความลำเอียงในบทที่ 15 ภาพจากกล้องถูกประมวลผลในเครื่อง แต่ก็ไม่ควรถ่ายหน้าตัวเองหรือเพื่อนเป็นข้อมูลฝึก
โครงงาน 2ปานกลางต้องมีผู้ใหญ่ช่วย

หุ่นยนต์เดินตามเส้นดำ

หุ่นยนต์ตัวแรกที่นักเรียนหุ่นยนต์ทั่วโลกสร้าง ใช้ความรู้ระดับ 1 ถึง 5 ครบทุกระดับ เซ็นเซอร์อินฟราเรดสองตัวมองพื้น เส้นสีดำสะท้อนแสงน้อย พื้นสีขาวสะท้อนแสงมาก หุ่นยนต์จึงรู้ว่าตัวเองเยื้องไปทางไหน

หุ่นยนต์เดินตามเส้นที่ประกอบเสร็จแล้ว ฐานอะคริลิกใส มีบอร์ดสมองกลสีน้ำเงิน บอร์ดขับมอเตอร์สีแดงที่มีครีบระบายความร้อน รางถ่าน AA สี่ก้อน ล้อยางสีเหลืองสองล้อ และเซ็นเซอร์สองตัวที่หัวรถเรืองแสงสีฟ้าใกล้เส้นเทปดำบนกระดาษขาว
หน้าตาหุ่นยนต์ที่เสร็จแล้วฐานรถสองล้อ บอร์ดสมองกล บอร์ดขับมอเตอร์ รางถ่าน และเซ็นเซอร์สองตัวที่หัวรถ ห่างจากพื้นราวหนึ่งเซนติเมตร คร่อมเส้นดำคนละข้าง

อุปกรณ์

ชิ้นส่วนจำนวนหน้าที่
บอร์ด Arduino Uno และสาย USB1สมองกล
บอร์ดขับมอเตอร์ L298N1ส่งไฟแรงจากแบตไปมอเตอร์ตามคำสั่ง
มอเตอร์เกียร์พร้อมล้อ2ล้อซ้ายและขวา
ล้อหมุนอิสระหรือบอลกลิ้ง1ล้อที่สามช่วยทรงตัว
เซ็นเซอร์อินฟราเรดวัดเส้น TCRT50002มองว่าเจอเส้นดำหรือไม่
รางถ่าน AA สี่ก้อน แบบมีสวิตช์เปิดปิด1ไฟสำหรับมอเตอร์ ราว 6 โวลต์
ฐานรถ สายจัมเปอร์ และเทปพันสายไฟสีดำ–ตัวรถ สายเชื่อม และใช้ทำเส้นบนกระดาษขาว
หาซื้ออุปกรณ์ใน Lazada

ปุ่มจะพาไปหน้าค้นหาของ Lazada ในแท็บใหม่ ไม่ได้ผูกกับร้านใดร้านหนึ่ง ให้ผู้ใหญ่เป็นคนเลือกร้านและกดสั่งซื้อ

ง่ายที่สุด ซื้อเป็นชุดรวม ชุดรถเดินตามเส้นราว 550 ถึง 750 บาท อ่านรายการของในกล่องก่อนซื้อ ชุดส่วนใหญ่ไม่มีเซ็นเซอร์ HC-SR04 และสาย USB ยาว และรางถ่านอาจไม่มีสวิตช์ ต้องซื้อเพิ่มจากตารางข้างล่าง

ค้นหาชุดรถใน Lazada

หรือซื้อแยกทีละชิ้น รวมราว 400 ถึง 700 บาท ไม่รวมถ่าน

ชิ้นส่วนราคาโดยประมาณดูให้ดีก่อนซื้อค้นหา
บอร์ด Arduino Uno R3 พร้อมสาย USB140 ถึง 220 บาทบางร้านขายแต่บอร์ด ไม่รวมสาย ดูให้ดีว่ามีสาย USB มาด้วยLazada
บอร์ดขับมอเตอร์ L298N40 ถึง 75 บาทแผงสีแดง มีครีบระบายความร้อนสีดำLazada
โครงรถ 2 ล้อพร้อมมอเตอร์90 ถึง 150 บาทต้องมีมอเตอร์เกียร์สีเหลือง 2 ตัว ล้อ 2 ล้อ และล้อหมุนอิสระ ไม่ใช่แผ่นอะคริลิกเปล่าLazada
โมดูลเซ็นเซอร์ TCRT5000 จำนวน 2 ชิ้น20 ถึง 35 บาทต่อชิ้นเลือกแบบโมดูลที่มีแผงวงจรเล็กและขา 3 ขา ไม่ใช่ตัวเซ็นเซอร์เปล่าราคาไม่กี่บาท และไม่ใช่แบบ 5 ช่องLazada
รางถ่าน AA 4 ก้อน แบบมีสวิตช์20 ถึง 45 บาทต้องมีสวิตช์เปิดปิด เพื่อตัดไฟได้ทันทีLazada
สายจัมเปอร์15 ถึง 30 บาทซื้อทั้งแบบผู้กับเมีย และแบบผู้กับผู้Lazada
เซ็นเซอร์อัลตราโซนิก HC-SR04 สำหรับโครงงาน 3 บทที่ 1630 ถึง 60 บาทถ้าไม่ทำโครงงานหลบสิ่งกีดขวาง ไม่ต้องซื้อLazada
สาย USB ยาว 3 เมตร สำหรับโครงงาน AI ขับรถ บทที่ 1720 ถึง 45 บาทดูหัวต่อบนบอร์ดก่อน บอร์ดส่วนใหญ่ใช้หัว Type B แต่บางรุ่นใช้ Type-CLazada

ราคาโดยประมาณจากหน้าค้นหาของ Lazada เมื่อเดือนกันยายน 2569 ร้านและราคาเปลี่ยนได้ตลอด ควรเลือกร้านที่มีรีวิวดีและส่งจากในไทย เว็บไซต์นี้ไม่ได้รับค่าตอบแทนจากร้านค้าหรือ Lazada

การต่อสาย

จากไปที่
เซ็นเซอร์ซ้าย ขา OUTArduino D2
เซ็นเซอร์ขวา ขา OUTArduino D3
เซ็นเซอร์ทั้งสอง ขา VCC และ GNDArduino 5V และ GND
L298N ขา IN1 IN2 IN3 IN4Arduino D5 D6 D9 D10
มอเตอร์ซ้าย และมอเตอร์ขวาL298N OUT1 OUT2 และ OUT3 OUT4
รางถ่าน ขั้วบวกL298N ช่อง 12V
รางถ่าน ขั้วลบL298N GND และต่อ GND ของ Arduino ด้วย

กราวด์ของทุกบอร์ดต้องต่อถึงกัน ถ้าลืม บอร์ดจะสั่งมอเตอร์ไม่ได้ นี่คือความผิดพลาดที่มือใหม่เจอบ่อยที่สุด ให้ขาเอ็นเอบีของบอร์ดขับมีจัมเปอร์เสียบอยู่ตามเดิมจากโรงงาน

โปรแกรม

// Line follower: two IR sensors straddle a black line
const int SL = 2, SR = 3;             // left and right sensors
const int L1 = 5, L2 = 6, R1 = 9, R2 = 10;  // motor driver inputs

void drive(int left, int right) {     // speeds from -255 to 255
  analogWrite(L1, left  > 0 ? left  : 0);
  analogWrite(L2, left  < 0 ? -left : 0);
  analogWrite(R1, right > 0 ? right : 0);
  analogWrite(R2, right < 0 ? -right : 0);
}

void setup() {
  pinMode(SL, INPUT);  pinMode(SR, INPUT);
  pinMode(L1, OUTPUT); pinMode(L2, OUTPUT);
  pinMode(R1, OUTPUT); pinMode(R2, OUTPUT);
}

void loop() {
  bool left  = digitalRead(SL) == HIGH;   // HIGH = sensor sees black
  bool right = digitalRead(SR) == HIGH;
  if (!left && !right)     drive(150, 150);  // line is between: go straight
  else if (left && !right) drive(0, 160);    // drifted right: turn left
  else if (!left && right) drive(160, 0);    // drifted left: turn right
  else                     drive(0, 0);      // both black: stop
}
  1. ติดตั้งโปรแกรม Arduino IDE ในคอมพิวเตอร์ เสียบสาย USB ต่อบอร์ด เลือกชนิดบอร์ดเป็น Arduino Uno
  2. พิมพ์หรือคัดลอกโปรแกรมข้างบน กดปุ่มอัปโหลด ระหว่างนี้ยกล้อให้ลอยจากพื้นไว้ก่อน
  3. ติดเทปดำเป็นวงโค้งบนกระดาษขาวแผ่นใหญ่ ความกว้างเส้นราว 2 เซนติเมตร โค้งไม่หักศอก
  4. ปรับสกรูบนเซ็นเซอร์ จนไฟบนเซ็นเซอร์ติดเมื่ออยู่บนพื้นขาว และดับเมื่ออยู่บนเส้นดำ หรือกลับกัน ขึ้นกับรุ่น
  5. วางหุ่นยนต์ให้เส้นอยู่ระหว่างเซ็นเซอร์สองตัว เปิดสวิตช์รางถ่าน แล้วดูมันวิ่ง
แก้ปัญหาถ้าหุ่นยนต์เลี้ยวหนีเส้นแทนที่จะเลี้ยวเข้า ให้สลับคำว่า HIGH เป็น LOW ในสองบรรทัดที่อ่านเซ็นเซอร์ เพราะเซ็นเซอร์บางรุ่นให้ค่ากลับกัน ถ้าล้อหมุนถอยหลัง ให้สลับสายมอเตอร์ข้างนั้น ถ้ารถส่ายแรงบนทางโค้ง ให้ลดตัวเลขความเร็วลง เหมือนการลดแรงแก้ทิศในระดับ 5
โครงงาน 3ท้าทายต่อยอดจากโครงงาน 2

หุ่นยนต์หลบสิ่งกีดขวาง

ใช้ฐานรถเดิมจากโครงงาน 2 เปลี่ยนตาจากเซ็นเซอร์มองพื้นเป็นเซ็นเซอร์อัลตราโซนิก HC-SR04 ที่ส่งเสียงความถี่สูงเกินกว่าหูเราได้ยินออกไป แล้วจับเวลาว่าเสียงสะท้อนกลับมาเมื่อไร เหมือนค้างคาวหาทางในที่มืด เสียงเดินทางราว 343 เมตรต่อวินาที เราจึงคำนวณระยะทางได้จากเวลา

ขาของ HC-SR04ไปที่
VCCArduino 5V
TRIGArduino D7
ECHOArduino D8
GNDArduino GND
// Obstacle avoider: keep drive() and the motor pins from project 2,
// then replace setup() and loop() with these
const int TRIG = 7, ECHO = 8;

long distanceCm() {
  digitalWrite(TRIG, LOW);  delayMicroseconds(2);
  digitalWrite(TRIG, HIGH); delayMicroseconds(10);   // send a short ping
  digitalWrite(TRIG, LOW);
  long us = pulseIn(ECHO, HIGH, 30000);              // wait for the echo
  if (us == 0) return 999;                          // nothing in range
  return us * 0.0343 / 2;                           // there and back, so halve it
}

void setup() {
  pinMode(TRIG, OUTPUT); pinMode(ECHO, INPUT);
  pinMode(L1, OUTPUT); pinMode(L2, OUTPUT);
  pinMode(R1, OUTPUT); pinMode(R2, OUTPUT);
}

void loop() {
  if (distanceCm() < 20) {       // something within 20 cm
    drive(0, 0);        delay(200);
    drive(-140, -140);  delay(300);   // back up
    drive(150, -150);   delay(350);   // spin to the right
  } else {
    drive(150, 150);                  // path is clear
  }
  delay(50);
}
  1. ติดเซ็นเซอร์ไว้หน้ารถ ให้ตาสองข้างของมันหันไปข้างหน้าตรงๆ
  2. ก่อนใส่ล้อ ลองเปิดหน้าต่าง Serial Monitor แล้วพิมพ์ค่า distanceCm ออกมาดู ขยับมือเข้าออกเพื่อเช็กว่าระยะถูกต้อง
  3. อัปโหลดโปรแกรมเต็ม วางหุ่นยนต์ในห้องที่มีกล่องกระดาษเป็นกำแพง แล้วดูมันหาทาง
  4. ทดลองเปลี่ยนเลข 20 เป็น 10 หรือ 40 แล้วสังเกตว่าหุ่นยนต์ระวังมากขึ้นหรือน้อยลง
ขั้นต่อไป รวมสองโครงงานเข้าด้วยกัน ให้หุ่นยนต์เดินตามเส้นและหยุดเมื่อมีของขวาง หรือต่อยอดด้วยคอมพิวเตอร์บอร์ดเดียวที่มีกล้อง แล้วใส่ AI จำแนกภาพจากโครงงาน 1 ให้หุ่นยนต์ทำตามป้ายที่มันเห็น นี่คือหุ่นยนต์ที่รับรู้ คิด และลงมือ ครบทั้งวงจรแบบเดียวกับหุ่นยนต์จริง
ปุ่มหยุดฉุกเฉินสีแดงทรงดอกเห็ดบนแผงสีเหลืองอยู่ด้านหน้า ด้านหลังเป็นแขนกลอุตสาหกรรมสีส้มที่ทำงานอยู่หลังรั้วตาข่ายสีเหลือง
ระดับ 10 · รับผิดชอบความปลอดภัย จริยธรรม และอาชีพ

หุ่นยนต์ที่ดีต้องปลอดภัยก่อนฉลาด

ยิ่งหุ่นยนต์แรงและฉลาดขึ้น เรื่องความปลอดภัยยิ่งสำคัญ หุ่นยนต์ในโรงงานถูกกั้นด้วยรั้วและมีปุ่มหยุดฉุกเฉินสีแดงเสมอ หุ่นยนต์ที่ทำงานใกล้คนต้องรู้สึกได้เมื่อชนและหยุดทันที และทุกครั้งที่หุ่นยนต์ทำพลาด ต้องมีคนรับผิดชอบ

หลักความปลอดภัยของหุ่นยนต์

คำถามที่สังคมต้องช่วยกันตอบ

อาชีพในโลกหุ่นยนต์

ทีมนักศึกษาไทยเคยคว้าแชมป์โลกการแข่งขันหุ่นยนต์กู้ภัยในรายการ RoboCup หลายครั้ง และโรงเรียนหลายแห่งในไทยมีชมรมหุ่นยนต์ เริ่มต้นได้จากชมรมที่โรงเรียนหรือค่ายวิทยาศาสตร์ช่วงปิดเทอม

เกม: ชิ้นส่วนนี้ทำหน้าที่อะไร

อ่านชื่อชิ้นส่วนแล้วเลือกว่าเป็นตัวรับรู้ สมอง ตัวลงมือ หรือแหล่งพลังงาน มีเวลา 45 วินาที

045 วินาที
กดเริ่มเกม

จำไว้หุ่นยนต์ไม่ได้มาแทนคน แต่มาทำงานที่อันตราย ซ้ำซาก หรือละเอียดเกินมือคน ส่วนการตัดสินใจเรื่องที่กระทบชีวิตคน ความเห็นใจ และความรับผิดชอบ ยังเป็นงานของคน คนที่เข้าใจทั้งหุ่นยนต์และคน คือคนที่โลกอนาคตต้องการ
ชิ้นส่วนหุ่นยนต์วางเรียงเป็นระเบียบบนพื้นสีเข้ม มีมอเตอร์เกียร์สีเหลืองสองตัว เซอร์โวสีน้ำเงิน ล้อสองล้อ รางถ่าน บอร์ดสมองกล เซ็นเซอร์อัลตราโซนิกที่มีวงกลมสองวง เซ็นเซอร์อินฟราเรด โมดูลกล้อง สายจัมเปอร์หลากสี สกรู และมือจับโลหะ
คำศัพท์จากเริ่มต้นถึงกึ่งขั้นสูง

คำศัพท์หุ่นยนต์ที่ควรรู้ 24 คำ

เรียงจากระดับหนึ่งที่ใช้ตั้งแต่วันแรก ไปจนถึงระดับสามที่นักวิจัยหุ่นยนต์ใช้คุยกัน ใช้โหมดทดสอบตัวเองเพื่อทบทวนก่อนทำแบบทดสอบ

ทบทวน12 ข้อ

ทดสอบตัวเอง

ถูก 0 จาก 12

อยากลองเล่นเกมทบทวนบทนี้ไหม

คำถามทั้งหมดของบทนี้อยู่ในสนามแข่ง Body 101 เลือกได้ว่าจะแข่งกับเวลา ปะทะกับคนที่บ้าน ช่วยกันเล่นเป็นทีม ล้มบอส หรือฝึกซ้อมแบบไม่จับเวลา